
“It is not something you can just do overnight.”
- Ma’am Anyl Vi Dadole
Tengene. Tamang tamang tama talaga yung sinabi ni Ma’am. Isa talaga to sa mga pinakawalangyang project sa buong high school life ko. Web Designing. Napakadraining kasi ter. Sa sobrang dami ng ideas ko, di ko na maipapaprioritize. At saka palaging umeepal yung ProcrastinatorSideofMe, kaya wala talaga akong natatapos.
Even though I dedicated my whole Saturday on this, I barely even scratched up my check list. Hahay, ewan ko. Class profile pa yung nagawa ko, out of the many hundred pages na kinakailangan.
Mabuti nalang siguro na ma’y DreamWeaver ako dito. Dahil kung wala, magmumukmok ako sa notepad. Shitdikoalamkunganongmagagawakodun.
At alam mo ano pa yung mas mahirap? Marami ang nagpapatulong sakin. THEY DIDN’T EVEN KNOW NA I’M ONE OF THEM TOO; IN DIRE NEED OF ASSISTANCE. They all think na magaling ako blah blah. I don’t care if it’s true or not, basta alam ko na natitime-pressure ako. Dahil may puso naman ako, I try my best to help them. In the end, wala na naman akong magagawa para sa sarili kong proyekto.
Hindi lang pala isang Web Site ang gawin. DALAWA ter. Each website comes with its own webpages, so lahatlahat, siguro’y humigit kumulang 50 webpages kinakailangan kong gawin. The Computer project (Web Designing) at saka My Gospel (Website for CH).
Ang hilig ko talagang umungot noh? Pero yun naman ang trabaho ng estudyante eh. Less work, more whining. Or talagang ako lang talaga yung ganun. Ewan ko. Sige na.
(Source: tumblrngisanglalake)